Kennis over zeldzame ziekten en weesgeneesmiddelen
COVID-19 & Zeldzame Ziekten
Hulpbronnen voor Zeldzame Ziekten voor Vluchtelingen/Ontheemden
Zoek een zeldzame ziekte
Maple syrup urine disease
Een zeldzame, erfelijke stoornis van het vertakte keten-aminozuurmetabolisme, doorgaans gekarakteriseerd door voedingsproblemen, lethargie, braken, en een geur van ahornsiroop in het cerumen (oorsmeer) (en later in de urine) die kort na de geboorte wordt opgemerkt, gevolgd door progressieve encefalopathie en centraal respiratoir falen indien onbehandeld. De vier overlappende fenotypische subtypes zijn klassieke, intermediaire, intermitterende en thiamineresponsieve MSUD.
ORPHA:511
Classification level: Aandoening
- Ahornsiroopurineziekte
- BCKD-deficiëntie
- BCKDH-deficiëntie
- Esdoornsiroopurineziekte
- MSUD
- Vertakte keten-ketozuurdehydrogenasedeficiëntie
Bron: PubMed ID 20301495
Prevalentie: 1-9 / 1 000 000
Erfelijkheid: Autosomaal recessief
Leeftijd bij eerste symptomen: Kindertijd, Kindsheid, Neonataal
De geschatte prevalentie is ongeveer 1/150.000 levendgeborenen.
Klassieke MSUD presenteert zich in de eerste levensdagen met slecht eten en slaperigheid, gevolgd door een zich verslechterende encefalopathie met lethargie, intermitterende apneu, stereotype bewegingen ('schermen' en 'fietsen') en opisthotonus. Coma en centrale respiratoire insufficiëntie treden op 7 tot 10 dagen na de geboorte. De enige afwijking in de biochemie is ketose. Intermediaire MSUD lijkt klinisch op klassieke MSUD, maar het kan op latere leeftijd aanvangen en minder ernstige symptomen veroorzaken. Intermitterende MSUD-patiënten zijn asymptomatisch bij de geboorte, maar kunnen lijden aan perioden van acute decompensatie of ontwikkelen gedurende de kindertijd neurologische symptomen en een vertraging in de ontwikkeling. Thiamineresponsieve MSUD is klinisch vergelijkbaar met intermediaire MSUD; thiaminetherapie verbetert de tolerantie voor leucine dat opgenomen wordt via de voeding.
MSUD is het gevolg van mutaties in de genen die coderen voor subeenheden E1a, E1b en E2 van vertakte keten 2-ketozuurdehydrogenase (BCKAD), de tweede enzymatische stap in de degradatie van de vertakte aminozuren (BCAAs): leucine, isoleucine en valine. BCKAD heeft vier subeenheden: E1a, E1b, E2 en E3, die respectievelijk gecodeerd worden door de genen BCKDHA (19q13.1-q13.2), BCKDHB (6q14.1 ), DBT (1p31) en DLD (7q31-q32). Mutaties in deze genen leiden tot de accumulatie van BCAAs (vooral leucine) en hun vertakte keten alfa-ketozuren. Mutaties in het E3-subunit-gen (DLD) zijn niet geassocieerd met MSUD, maar leiden tot pyruvaatdehydrogenase E3-deficiëntie (zie deze term). Een mutatie in het PPM1K-gen (4q22.1) werd gemeld bij een enkel geval van milde intermediaire MSUD.
MSUD volgt een autosomaal recessief overervingspatroon en erfelijkheidsadvies is mogelijk.
Laatste update: april 2014
: opgesteld/goedgekeurd door ERN(s)
: opgesteld/goedgekeurd door FSMR(s)
Het brede publiek
Richtlijnen
Overzichtsartikelen over ziekten
Meer informatie over deze ziekte
Patiëntgerichte faciliteiten voor deze ziekte
Onderzoeksactiviteiten naar deze ziekte
Neonatale screening