Kennis over zeldzame ziekten en weesgeneesmiddelen

De exacte prevalentie van de juveniele vorm is niet bekend, maar wordt geschat op ongeveer 1/166.000. JHD wordt gemeld bij 6% van de totale gevallen van HD, dat een prevalentie heeft van 1/10.000.

Gedragsstoornissen en leerproblemen op school zijn vaak de eerste tekenen. Het motorisch gedrag is vaak hypokinetisch en bradykinetisch van aard met dystonische componenten. Dementie treedt op in een vroeg stadium van de ziekte. Chorea, het klassieke teken van HD, wordt zelden waargenomen voor 10-jarige leeftijd en verschijnt pas daarna. Epileptische aanvallen, ataxie en gewichtsverlies treden vaak op.

HD wordt veroorzaakt door een verlengde reeks CAG-herhalingen (36 of meer herhalingen) op de korte arm van chromosoom 4 (4p16.3) in het huntingtingen HTT. Bij juveniele ziekte van Huntington bedraagt de lengte van de CAG-herhalingen in de meeste gevallen meer dan 55. De lengte van de herhalingen bepaalt voor ongeveer 70% de leeftijdsvariantie bij de aanvang van de ziekte, maar zegt niets over de eerste symptomen, het verloop of de duur van de ziekte. Bij 75% van de patiënten met JHD is de vader de ouder met de ziekte.

De diagnose is gebaseerd op klinische verschijnselen bij iemand met een ouder met aangetoonde HD en wordt bevestigd door een DNA-test. Het testen voordat de symptomen optreden, is opgenomen in de richtlijnen van de International Huntington Association (IHA) en de World Federation of Neurology (WFN) Research Group, maar wordt niet uitgevoerd bij risicopatiënten onder 18 jaar.

Differentiële diagnoses van JHD zijn vroeg optredende type 2 spinocerebellaire ataxie (SCA2: 12q) met chorea, dystonie en dementie, en dentatorubro-pallidoluysische atrofie (DRPLA: 12p) met chorea en myoclonische epilepsie, maar ook SCA3 (14q) met stijfheid, ataxie en dystonie en SCA17 (6q) met psychiatrische eigenschappen en dementie (zie deze termen). Andere oorzaken van chorea waaronder algemene interne stoornissen of iatrogene aandoeningen moeten ook in aanmerking komen. In grote delen van de wereld komen nog steeds chorea van Sydenham en chorea na een streptokokkeninfectie voor.

Op dit moment is er geen remedie. De behandeling is multidisciplinair en gebaseerd op symptoombestrijding om de levenskwaliteit te verbeteren. Chorea moet worden behandeld met dopaminereceptorblokkers (risperidon, tiapride, pimozide) of middelen voor dopaminedepletie (tetrabenazine). Geen van deze medicijnen is officieel goedgekeurd voor gebruik bij kinderen maar ze worden wel off-label voorgeschreven als behandeling voor de belangrijkste ziektesymptomen. Men heeft hypokinesie met een aantal geneesmiddelen proberen te behandelen, maar zonder resultaat. Paramedische zorg met spraak-, ergo- en fysiotherapie en psychologische ondersteuning voor de patiënt en de familie is aangeraden.

De progressie van de ziekte leidt tot volledige afhankelijkheid in het dagelijkse leven, waardoor patiënten voltijds verzorging nodig hebben, en veroorzaakt uiteindelijk de dood. De ziekte duurt gemiddeld ongeveer even lang of iets korter dan HD bij volwassenen. De meest voorkomende doodsoorzaak is longontsteking.

Laatste update: april 2011 - Deskundige recensent(en): Pr. R.A.C. [Raymund] ROOS