Kennis over zeldzame ziekten en weesgeneesmiddelen

Type 3 is de meest zeldzame vorm van VWD, en vertegenwoordigt minder dan 5% van alle gevallen. De gemiddelde prevalentie in Europa en de VSA bedraagt ongeveer 1/500.000, maar de wereldwijde prevalentie, inclusief in Europa, kan variëren naargelang het land van herkomst en de mate van bloedverwantschap, en kan wel 1/200.000 bedragen.

De ziekte vangt doorgaans aan tijdens de neonatale periode of in de zuigelingentijd, maar latere aanvang werd ook reeds gerapporteerd. De bloedingsstoornissen worden hoofdzakelijk gekenmerkt door mucocutane hemorragie (epistaxis, menorragie, postpartum hemorragie, gastro-intestinale bloeding, etc.) en langdurige bloeding na chirurgische ingrepen. Net als bij patiënten met hemofilie kunnen bij individuen met type 3 VWD hematomen en hemartrose optreden als gevolg van ernstige FVIII-deficiëntie. Hersenbloeding werd ook reeds gerapporteerd.

De ziekte wordt veroorzaakt door homozygote of samengesteld heterozygote mutaties (vooral missense of grote mutaties) in het gen VWF (12p13.3), die leiden tot synthese van een getrunceerd proteïne of inactivatie van een allel.

Diagnose is eenvoudig, gebaseerd op de afwezigheid van detecteerbare VWF gemeten met alle beschikbare methodes (inclusief functionele en immunologische testen en agarosegel-elektroforese), in combinatie met een secundaire FVIII-deficiëntie met een daling tot 1 à 10% van de normale gehaltes.

Metingen van VWF-gehaltes laten doorgaans toe VWD type 3 te onderscheiden van matige hemofilie A. Type 3 VWD valt doorgaans ook makkelijk te onderscheiden van andere erfelijke vormen van VWD.

Wanneer de pathogene varianten reeds eerder werden geïdentificeerd bij een familielid, kan bij risicovolle zwangerschappen de identificatie van onderliggende VWF-mutaties gebruikt worden voor prenatale diagnose.

Het overervingspatroon is autosomaal recessief. Erfelijkheidsadvies dient aanbevolen te worden aan koppels die risico lopen (beide ouders zijn niet-getroffen dragers) om hen te informeren over het risico van 25% op het krijgen van een getroffen kind bij elke zwangerschap.

Patiënten met type 3 VWD reageren niet op desmopressine, en bijgevolg bestaat de voornaamste preventieve of curatieve behandeling uit substitutietherapie met gezuiverde humane VWF, op zijn minst bij de eerste injectie gecombineerd met FVIII. Langdurige profylactische behandeling met regelmatige injecties van gezuiverde humane VWF kan vereist zijn voor patiënten met recidiverende bloedingen. Sommige patiënten (5-10 % van de gevallen) ontwikkelen alloantilichamen tegen VWF, waardoor de substitutietherapie ineffectief wordt; de vorming van immuuncomplexen is soms geassocieerd met een anafylactische respons. In deze gevallen dienen alternatieve behandelingen, zoals voortdurende infusie van recombinante factor VIII of recombinante geactiveerde factor VII, overwogen te worden. er zijn enkele preliminaire rapporten over het gebruik van emicizumab bij type 3 patiënten met alloimmunisatie.

Type 3 VWD is de meest ernstige vorm van VWD, en zonder gepaste zorg in een gespecialiseerd centrum voor hemostase in een ziekenhuis kunnen de manifestaties levensbedreigend zijn en leiden tot functionele beperking.

Laatste update: januari 2021 - Deskundige recensent(en): Pr. Sophie SUSEN